De Chellah (Rabat)
Even buiten de muren ten zuiden van Rabat ligt de Chellah op de plek waar de oudste resten van de stad zijn opgegraven, uit de pre-Romeinse tijd en uit de periode van de Romeinse nederzetting Sala Colonia. De verweerde muren van de Chellah huisvesten ook ruïnes en sporen uit latere eeuwen. Het complex komt het best tot zijn recht in de avondschemering als het strijklicht de muren rood kleurt en het geklepper van de talrijke ooievaars die er hun nest hebben gebouwd het overheersende geluid vormt.
De muren hebben de vorm van een regelmatige vierhoek met zijden van ongeveer 300 meter. Zware vierkante torens springen uit de muur naar voren. De bewerkte toegangspoort wordt beschermt door twee achthoekige hoge torens. De Berberstam die door Moulay Idriss tot de islam was bekeerd, bouwde hier een klein fort dat echter al snel verlaten werd omdat men aan de overkant van de rivier Salé stichtte.
Almoraviden en Almohaden gebruikten in latere eeuwen het fort als uitvalsbasis voor tochten tegen Spanje. Hierna namen de Meriniden bezit van het complex. Sultan Abou el-Hassan liet in de Chellah een koranschool bouwen waarvan het grondplan met 14 studeerkamertjes nog steeds is te herkennen, alsmede de kleine betegelde minaret, waarop een ooievaarspaar een nest heeft gebouwd. De gebedsnis van de bijbehorende moskee is recht tegenover de ingang zichtbaar. Achter de gebedsnis ligt de necropool van de Meriniden, de tweede na die van Fes. Sultan Abou Youssef was de eerste die hier in 1286 werd begraven. Hierna volgden nog drie sultans. Langs de necropool leidt een weg omlaag naar een stenen waterbekken met heilige palingen. Het zou van water worden voorzien door een miraculeuze bron, waarin volgens de legende een met goud overdekte vis leeft. Op de bodem van de bekkens liggen eierschalen; offerandes van vrouwen om vruchtbaarheid af te smeken.
