Links naar aanvullende informatie over de reis, Kenia en/of Tanzania: Verslag Kenia De Baobab Bevolking Klimaat Land(schap) Maasai Tijdtafel Woordenlijst Arusha Lake Natron Ngorongoro Serengeti Tarangire

Woensdag 11 september

Deze dag zijn er een aantal mogelijkheden om de dag, of beter gezegd de middag, door te brengen. Je kunt kiezen uit de middag doorbrengen in een zwembad bij een hotel in Arusha, een bezoek brengen aan het  Arusha National Park of een het meegaan met een Masai-walk. Gezien de geringe fysieke inspanning tot nu toe deze vakantie besluit ik de wandeling te gaan maken. Onder leiding van een gids wandelen wij (Willem, Els, Geert, Wil en ik) die middag over de flanken van Mount Meru. Onderweg komen wij onder andere langs een illegale stokerij alwaar wij de drank proeven en een bidon met drank kopen. Aan het eind van de wandeling krijgen wij in een Masai dorp uitleg over de Masai geschiedenis en tradities. De Masai waar wij zijn houden zich, in tegenstelling tot de Masai tradities, bezig met landbouw. Dit wordt gestimuleerd door de Tanzaniaanse regering.

Donderdag 12 september

Op pad met de “nieuwe” truck maar eerst moeten wij nog boodschappen doen in Arusha. Als dit gebeurd is kunnen wij echt op pad. Wij komen echter niet ver. Om twaalf uur staan wij met pech langs de weg. Om twee uur stapt de hulpkok in een passerende bus die hem weer terug naar Arusha zal brengen zodat hij een vervangende truck kan regelen Dan begint het lange wachten. Tijd die ik gebruik om wat te lezen. Om half zes is er nog steeds geen andere truck gearriveerd.  Omdat het nu snel donker zal worden en het niet veilig is op deze plek te overnachten, besluiten wij op halve kracht naar het eerst volgende dorpje te rijden. Als wij hier net een kwartiertje zijn arriveert de vervangende truck. In het donker laden wij de bagage over en vervolgen wij onze weg naar de camping. Laat in de avond komen wij op de camping aan. Na de tenten opgezet te hebben is het eten klaar. Dan pas begint ons duidelijk te worden hoeveel wij in Kenia geboft hebben met Joshua als kok.

Vrijdag 13 september

Vandaag maken wij twee gamedrives in Tarangire park. Hier zien wij grote aantallen gnoes, zebra’s en olifanten. 's Middags komen wij met de truck zelfs middenin een kudde van circa 35 olifanten.

Zaterdag 14 september

Opnieuw vroeg op pad. Dit keer naar een camping vlak bij Lake Natron over een prachtige maar ook een zeer warme weg. Die middag lunchen wij bij een groot gat in de grond. Niemand weet zeker hoe dit gat ontstaan is, maar de meest waarschijnlijke theorie is dat hier vroeger een komeet ingeslagen is. Vlak voordat wij in de namiddag op de camping arriveren belanden wij midden in een zandstorm. Hierdoor lopen wij de nodige vertraging op zodat het niet meer mogelijk is om vandaag nog naar een waterval te wandelen. Wel kunnen wij ons heerlijk wassen in de langs de camping stromende rivier. Als ik geniet van het bad in het koele water van de rivier denkt ik terug aan het hotel in Nairobi waar ik het ontbreken van warm water nog als een gebrek ervoer.

Zondag 15 september

Gisteren was er geen tijd meer voor, daarom lopen wij met een deel van de groep (hetzelfde groepje dat ook mee deed aan de Masai-walk) vanochtend alsnog stroomopwaarts langs en door de rivier naar een waterval.  Als wij weer op de camping terug zijn, begint het dagelijkse ritueel van ontbijten, tenten afbreken en de truck inladen. Daarna rijden wij langs Lake Natron over een bergweg met een groot aantal haarspeldbochten naar een camping bij het plaatsje Wasso.

Maandag 16 september

Vandaag gaan wij naar een van de beroemdste, zo niet het beroemdste, wildparken van Tanzania het Serengeti National Park. Na een uurtje rijden gaan wij bij Lolo Lobo de Serengeti in. Na de lunch zien wij, voor het eerst deze vakantie, leeuwen. Later op de dag zien wij nog meer leeuwen. Zo zien wij onder andere jonge leeuwen in een boom spelen en zien we een leeuwin met een halsband. Deze leeuwin is niet extreem modebewust, maar wordt door biologen gevolgd. Op deze manier hopen de biologen meer inzicht in het leven van en leeuw te krijgen.

Vandaag hebben we een jarige in de groep. Onze kok is hiervan op de hoogte gebracht en verrast Wil die avond met een taart. Gezien onze ervaringen tot nu toe met onze Tanzaniaanse kok zijn de verwachten niet al te hoog. Hilary blijkt echter veel betere taarten te bakken dan dat hij kookt.

Dinsdag 17 september

Wij beginnen deze dag met een vroege gamedrive. Als wij weer in het kamp terug komen staat er een brunch klaar. Deze smaakt opvallend goed. Later zal blijken dat Inge met onze kok gesproken heeft over de kwaliteit van het eten en hem geholpen heeft bij het bereiden van deze brunch. Inge verteld ons later dat Hilary koken geleerd heeft van een Engelse dame voor Amerikaanse toeristen. Daarbij is het geleerd dat Amerikanen niet van gekruid eten houden. Inge vraagt hem in het vervolg voor ons te koken zoals hij het in Tanzania gebruikelijk is, dus met veel kruiden. Vanaf dat moment is het eten in elk geval eetbaar.

Na de brunch verlaten wij de Serengeti en gaan wij op pad naar de Ngorongoro-krater. Onze kampplaats op rand van de Ngorongoro-krater ligt op 2550 meter hoogte. Dit is ‘s avonds goed te merken aan de temperatuur. Gelukkig hadden wij hier op gerekend en hebben wij twee flessen konyaki gekocht. Puur vindt ik het niet te drinken, maar in de koffie of cola smaakt het wel aardig en houdt het je in elk geval goed warm.

Woensdag 18 september

Met drie landrovers gaan wij de Ngorongoro-krater in. Door de mist op de kraterrand ben ik bang de dag niet veel te zien. Als wij afgedaald zijn blijkt het in de krater zelf wel helder. In de krater zien wij die dag, naast de al gewoon geworden zebra’s en gnoes, leeuwen,  buffels, en grote aantallen nijlpaarden. Als wij de krater weer uitkomen, staat de truck al op ons te wachten en heeft Inge samen met de crew de tenten al afgebroken en de truck ingeladen.

Als wij ‘s middags op de kampeerplaats aankomen, blijkt het mooiste plekje al bezet te zijn door en groep Nederlanders die met Afriesj reizen. Hier blijkt ook dat Afriesj nog wel een bezoek aan lake Eyasi in het programma heeft opgenomen. Sawadee  heeft dit onderdeel daarentegen geschrapt omdat het risico dat je met de truck door de om het meer gelegen zoutkorst zakt en je vervolgens hopeloos vast komt te zitten te groot zou zijn.

Donderdag 19 september

Na eerst ‘s ochtends ontspannen bij de tenten doorgebracht te hebben, maken wij ‘s middags een wandeling door de omgeving waarbij wij onder andere een groep Hadzabe’s bezoeken. Dat Sawadee dit goed ingeschat heeft blijkt wel als laat in de middag de eerste mensen van Afriesj te voet op de kampeerplaats terugkomen. Hun truck is door de zoutkorst gezakt in zit vast. Een paar mensen zijn in de truck achtergebleven om te voorkomen dat deze geplunderd wordt.

Vrijdag 20 september

Voor de laatste keer deze vakantie breken wij onze tenten op. De twee laatste nachten in Tanzania slapen wij in een hotel in Arusha. Onderweg naar Arusha stoppen wij in een paar dorpjes waar nog wat souvenirs gekocht kunnen worden. Zelf heb ik mij voorgenomen om mijn laatste souvenirs de volgende dag in Arusha te kopen. In een van de dorpjes waar wij stoppen blijkt geld zeker niet het enige betaalmiddel. Iedereen wil wel wat ruilen. Change your shorts, your shirt, your shoes, en steeds zeg ik nee. Dan kom ik in een stalletje waar mij gevraagd wordt of ik mijn sokken wil ruilen. op dat moment heb ik een paar goedkope, drie paar voor een tientje, sportsokken aan. Omdat ik tijd over heb en ik benieuwd ben wat mijn sokken waard zijn ga ik hier op in. Er wordt mij een klein, lelijk beeldje getoond dat ik voor mijn sokken kan krijgen. Ik besluit daarom zelf een beeldje aan te wijzen. Ik kies een houten beeldje van een Masai krijger. De verkoper zegt daarop tegen mij “they come in pairs” en toont mij een beeldje van een Masai vrouw. Ik begin plezier in het spel te krijgen en bied mijn linker sok voor de man en mijn rechter sok voor de vrouw. Dit bod wordt natuurlijk afgewezen, uiteindelijk zal ik beide beeldjes kopen voor een paar sokken, twee fineliners en 3.000 shilling (10 gulden).

Als wij ‘s avonds in Arusha aankomen wacht ons de laatste verrassing van deze vakantie. Een andere reisleidster van Sawadee blijkt ruzie gehad te hebben in het Naaz hotel, het hotel waar wij zouden overnachten, en heeft alle boekingen geannuleerd. Gelukkig vinden wij al vrij snel een ander hotel waar wij met de hele groep terecht kunnen. Hier wacht mij nog een andere 'verrassing'. Het spekstenen beeldje van een Masai moeder men kind dat ik aan het begin van de vakantie heb gekocht en gedurende de hele vakantie steeds in een opgerolde handdoek heb vervoerd heeft deze laatste etappe niet overleefd.

Zaterdag 21 september

Onze laatste dag in Tanzania. De groep zal vandaag in een aantal kleine groepjes uit elkaar vallen. Zeven mensen hebben een week Zanzibar bijgeboekt, twee mensen zullen de komende week de Kilimanjaro oplopen en zeven mensen zullen vandaag aan hun terugreis beginnen.  Alle bagage wordt op de kamer van de kili-gangers gezet omdat deze nog een nacht langer in het hotel zullen blijven en hun kamer dus niet ontruimd hoeft te worden.

Na de ochtend in Arusha doorgebracht te hebben en om drie uur de Zanzibar-gangers uitgezwaaid te hebben, vertrekken wij om half zes, uitgezwaaid door Geert en Wil, naar Kilimanjaro-airport. Om negen uur  vertrekken wij vanaf Kilimanjaro-airport om eerst nog verder naar het zuiden te vliegen. Drie kwartier later maken wij namelijk een tussenlanding in Dar-Es-Salaam. Na een uur mogen wij het vliegtuig weer in en even later vertrekken wij voor de laatste etappe van de reis, de terugvlucht naar Schiphol.

Zondag 22 september

Na een nacht waarin ik weinig geslapen heb, om vijf uur ‘s ochtends zat ik al weer de krant te lezen, landen wij rond half acht op Schiphol. Als de koffers van de band zijn  en ik door de douane ben, begint de laatste etappe van deze vakantie. De terugreis naar Zwolle.