Het is een uniek gebied en met name de vulkaankrater wordt door velen beschouwd als een wereldwonder. Op een relatief klein oppervlak - de krater heeft een doorsnee van 18 km - leeft namelijk een uitzonderlijk groot aantal dieren. Leeuwen, cheeta's en hyena's maken er jacht op een van de vele zebra's, gnoes of hartebeesten die er rondlopen en rond Lake Magadi, het sodameer op de kraterbodem, wemelt het van de flamingo's. Wat de Ngorongoro zo bijzonder maakt is de aanwezigheid van Maasai in het park die zelfs tot op de bodem van de vulkaankrater hun kuddes hoeden. De naam Ngorongoro is afkomstig van het Maasai-woord Ilkoronkoro, de naam van de Maasai troepenmacht die circa honderd jaar geleden de Datoq had verdreven, een volk dat voor de komst van de Maasai in en rond de vulkaan woonde. De Datoq, nog steeds aartsvijanden van de Maasai, hadden het gebied eeuwen daarvoor veroverd op het aan de bosjesmannen verwante Hadzabe-volk. Tot op de dag van vandaag trekken de leiders van de Datoq jaarlijks naar de krater om offers te brengen bij een grote boom die het graf markeert van de voorouders die het leven lieten in de bloedige oorlog tegen de Maasai.

Eeuwenlang was de Ngorongoro het middelpunt van een klein ecosysteem dat zichzelf perfect i stand hield, tot de mens ook hier roet in het eten gooide. In de eerste plaats moet de schuld gezocht worden bij de vele stropers die de populaire neushoorn en olifanten op de vlakte op vakkundige wijze hebben uitgemoord, maar ook het feit dat het massatoerisme de Ngorongoro heeft ontdekt heeft bijgedragen tot een terugloop van de wildstand. Op topdagen rijden er zoveel landrovers en minibusjes door de krater dat het park meer weg heeft van het safaripark 'de Beekse Bergen' dan van een beschermd natuurgebied. Toch is een bezoek aan de Ngorongoro een must, want op geen andere plak ter wereld krijgt u de dieren zo dicht voor de lens van uw camera.