Bestuurlijk is het land opgedeeld in acht provincies, die weer onderverdeeld zijn in kleinere districten. In het westen van Kenia liggen de provincies Nyanza, Western en Rift Valley. In het hart van Kenia ligt Nairobi, de hoofdstad van het land en tevens een zelfstandige bestuurlijke eenheid. Direct ten noorden van Nairobi ligt de kleine provincie Central. De provincies Eastern en North-Eastern vormen ongeveer de helft van de oppervlakte van Kenia, maar zijn zeer dunbevolkt. Dichter bevolkt daarentegen is de kustprovincie Coast, waarvan Mombasa de hoofdstad is.

Laagland vindt men in Kenia eigenlijk alleen aan de Indische Oceaan. De kustlijn wordt hoofdzakelijk gevormd door zandstranden (met daarvoor koraalrif) die worden afgewisseld door kliffen, eilandjes en inhammen.

Ten westen van de kuststrook gaat het trapsgewijs omhoog naar de Oost-Afrikaanse hoogvlakte, die zich tussen 1000 en 1500 meter bevindt. Dit centrale plateau bezit in de vorm van enkele vulkanische massieven (hoogste top Mount Kenia, 5199 meter) opvallende accenten. In het noorden is de hoogvlakte bergachtig, extreem droog, ongeschikt voor landbouw en zeer onherbergzaam.

De Oostafrikaanse hoogvlakte werd enkele miljoenen jaren gelden letterlijk uiteengescheurd, waardoor de Rift Valley ontstond. Deze brede kloof maakt deel uit van de Grote Slenk, die van Libanon tot Mozambique loopt. De Rift Valley biedt een contrastrijke aanblik; bepaalde stukken zijn zeer vruchtbaar (bij Lake Naivasha), andere droog en slechts voor veeteelt geschikt. Karakteristiek voor de Rift Valley zijn de zouthoudende meren en de gedoofde vulkanen. Vooral in het zuiden van de Rift Valley is het goed mogelijk het kloofachtige karakter te bekijken. Terwijl men bijvoorbeeld tussen Nairobi en Naivasha duizend meter de diepte in kijkt, is in de verte de steile wand van de andere kant van de kloof te zien. Vrijwel nergens is de kloof breder dan 45 kilometer.

Langs de westgrens van Kenia strekt zich een golvend hoogland uit, dat slecht op sommige plaatsen (de oevers van Lake Victoria en rondom de vulkanische Mount Elgon) vruchtbaar is. Elders is dit hoogland een dorre savanne, met hier en daar wat struiken en acacia's

Noord-Tanzania

De bijna kaarsrechte lijn die de koloniale mogendheden ooit als grens tussen het huidige Tanzania en Kenia trokken, heeft natuurlijk geen enkele invloed op de vele geografische overeenkomsten tussen de twee landen. Net als Kenia heeft ook Tanzania een smalle kuststrook met enkele eilanden (onder andere Pemba en Zanzibar), talrijke lagunes en fraaie zandstranden. Achter de kustlijn komt men al gauw op de Oostafrikaanse hoogvlakte, die het grootste deel uit maakt van Tanzania's 945.087 km². De vegetatie is uiterst sober, grotendeels savanne met hier en daar wat struiken of acacia's. Een uitzondering hierop vormen de bergwanden van de vulkanen, die wel rijkelijk begroeid zijn. In het westen wordt de grens van Noord-Tanzania bepaald door Lake Victoria.

Het landschappelijk interessantste gedeelte van Tanzania bevindt zich zonder twijfel in het noorden van het land. Niet alleen staat hier de Kilimanjaro (de hoogste berg van Afrika, 5895 meter), maar net als in Kenia biedt de Rift Valley een rijke afwisseling van natuurschoon. In de, hier behoorlijk brede kloof, liggen twee meren met een zeldzaam rijke dierenwereld. Lake Natron en Lake Manyara. De vulkanen hebben in het noorden van Tanzania vaak niet de spectaculaire kegelvorm zoals in Kenia, maar daar staat wel tegenover dat de Ngorongoro misschien wel 's werelds mooiste natuurpark te bieden heeft. In de grote kratermond heeft zich een vrijwel afgesloten biotoop ontwikkeld, die het mogelijk maakt op een relatief klein oppervlak een veelheid aan dieren te bewonderen.