Links naar aanvullende informatie over de reis, Kenia en/of Tanzania: Verslag Tanzania De Baobab Bevolking Klimaat Land(schap) Maasai Tijdtafel Woordenlijst Hell's Gate Lake Baringo Samburu

Zaterdag 31 augustus

Het vliegtuig vertrekt met een kleine vertraging vanaf Schiphol, maar de piloot belooft iets sneller te vliegen dan normaal om de achterstand in te halen. Vanaf Schiphol vliegen we eerst richting Italië. Hierna steken we de Middellandse Zee over en vliegen wij over Libië en Soedan naar Kenia. Als wij ‘s avonds om acht uur, een kwartier voor de geplande aankomsttijd, in Nairobi landen blijkt dat de piloot zijn belofte waargemaakt heeft. 

In de aankomsthal staat Inge Knol op ons te wachten. Na geld gewisseld te hebben lopen wij naar de truck. Peter Masai begroet mij met de woorden “you must be the man for the extra tent”. In verband met het feit dit ik 2.04 meter lang ben en de tenten in Kenia niet al te groot zijn heeft Sawadee voor mij namelijk een extra tent geregeld.  De eerste nacht zal ik hier nog geen gebruik van maken omdat wij vannacht in een hotel in het centrum van Nairobi zullen slapen..

Zondag 1 september

Deze ochtend ervaar ik het ontbreken van warm water nog als een minpuntje van het hotel. Later deze vakantie zal ik al heel blij zijn met een koude douche zoals ik die vanochtend genomen heb. Na een stevig ontbijt gaan wij voor het eerst met de truck op pad. Onderweg zien wij de eerste Thomson gazellen, zebra’s en giraffen. Dit levert enthousiaste reacties op in de groep, aan het eind van de reis zal niemand meer opkijken voor een simpele gazelle, zebra of giraffe.

Na een lunch bij en een wandeling naar Krater Lake rijden wij door naar hotel “La Belle Inn” in Naivasha.

Maandag 2 september

Met onze truck rijden we naar Hell’s Gate National Park, een van de weinige parken waar je te voet in mag. Hier maken we dan ook dankbaar gebruik van. Het eerste stuk van de wandeling lopen twee giraffen met ons mee. Zij kijken naar ons zoals wij naar hen kijken. Het enige verschil is dat de giraffen geen foto’s maken. De kloof in Hell’s Gate blijkt veel kleiner dan de meeste van ons verwacht hadden. Uiteindelijk blijkt de hele wandeling minder lang en zeker veel minder zwaar dan ik verwacht had. Als wij naar La Belle Inn terug rijden mag ik samen met nog twee anderen op de bank bovenop de cabine van de truck zitten. Vanaf deze plek heb je perfect uitzicht op de omgeving. Wel moet je af en toe bukken voor laag hangende elektriciteitsdraden. Ook zijn wij, naarmate er meer en steeds donkerder wolken boven ons hoofd komen, bang dat wij het hotel niet droog zullen bereiken. Als wij net bij het hotel aangekomen zijn breekt er een echte tropische bui los. Zoals een goede tropische bui behoort te doen, stop ook deze bui even plotseling als dat hij begon.

‘s Avonds in het hotel eten wij, voor het eerst deze vakantie, wild. Er staat die avond namelijk Thomson gazelle op het menu.

Dinsdag 3 september

Voor de tweede keer deze vakantie passeren wij de evenaar. De eerste keer was toen wij van Amsterdam naar Nairobi vlogen. Dit keer passeren wij de evenaar over de weg. Bij de evenaar koop ik twee spekstenen beeldjes van Suzie. Het ene is een klein olifantje en het tweede stelt een Masai moeder met kind voor. 

Onze eindbestemming is vandaag Lake Baringo. Onderweg maken we een tussenstop in Naivasha om boodschappen te doen. Als wij bij Lake Baringo aankomen moeten wij voor de eerste keer onze tenten opzetten. Dit blijkt geen probleem zodat er gelukkig nog voldoende tijd over blijft om een boottochtje over het meer te maken. Hier zien we onze eerste nijlpaarden, krokodillen en een visarend. De schipper probeert de visarend te lokken door een, met hout gevulde, vis in het water te gooien. Helaas, de visarend heeft geen honger te hebben en komt niet op de vis af. Als wij na ons boottochtje in ons kamp terugkomen is het eten klaar.

Na het eten gaan wij in het donker op zoek naar grazende nijlpaarden. Helaas zien wij er geen een hoewel wij er wel een paar menen te horen. Als wij die vond gaan slapen komt de maan net op en beginnen er een aantal vogels te zingen.

Woensdag 4 september

Vroeg op pad omdat we vandaag Rumuruti willen bereiken. Tegen het eind van de middag komen wij in Rumuruti aan waar we op een schitterend gelegen camping onze tenten opzetten. Helaas gaat er iets mis met het bespreken van de kamelen voor de kameel safari. Als wij op de kamelen willen stappen, staan Frans, Lennard en ik op het laatst met zijn drieën bij twee kamelen. Aangezien zowel Frans als Lennard nog nooit op een kameel gezeten en mijn kont alleen al bij de herinnering aan het zitten op een kameel zeer begint te doen, hebben besluit ik mijn plaats af te staan. Als de kamelen vertrokken zijn gebruik ik de vrijgekomen tijd om een verfrissende douche te nemen. Op de camping is namelijk een bushdouche aanwezig en Joshua blijkt al voor warm water gezorgd te hebben. De douche is voor mij wat laag, maar gelukkig staat er een stoel, door de meeste mensen gebruikt om de douche te vullen, zodat ik mij zittend kan douchen

Donderdag 5 september

Als ik de tent uitkruip is het nog donker, maar Joshua moet nog eerder opgestaan zijn. Het ontbijt, inclusief eieren en spek, staat namelijk al klaar. Na ontbeten te hebben breken we in het eerste ochtendlicht de tenten op. Vandaag rijden wij via een omweg naar Samburu. De oorspronkelijk geplande route is niet veilig i.v.m. een in de regio heersende stammenoorlog. Dit betekent dat wij vandaag lang in de truck zullen zitten. Als we onderweg dan ook nog een lekke band krijgen, moeten we in het donker opzetten onze tenten opzetten.

Vrijdag 6 september

Vandaag staan we vroeg op om al heel vroeg in de ochtend onze eerste gamedrive te maken. Waarschijnlijk beseffen wij zelf niet hoeveel geluk wij die ochtend hebben. Direct op onze eerste gamedrive zien wij namelijk een cheeta. Als wij na de gamedrive in ons kamp terugkomen heeft Joshua voor een uitgebreide brunch gezorgd. 

 Na de brunch rijden wij met de truck naar Buffalo Springs waar we, met dank aan de Italiaanse luchtmacht, enige tijd aan en in het zwembad doorbrengen. Buffalo Springs is namelijk ontstaan tijdens de eerste wereldoorlog. De Italianen hadden toen het voornemen om Nairobi te bombarderen. De Kenianen kregen daar lucht van en verduisterden Nairobi een aantal nachten achter elkaar. Een heel eind verder naar het noorden zorgden ze daarentegen voor veel licht. De Italianen, de slechtste piloten ter wereld, trapten er in en bombardeerden een grasvlakte. De krater die daardoor ontstond legde een tot dan toe ondergronds bron bloot. Hoewel ik het eerst niet van plan was, besluit ik ter plekke om toch maar naar en demonstratie van Samburu dansen te gaan. Een dans waarbij de Samburu recht omhoog springen een steeds op de maat van de muziek weer op de grond moeten komen. Daarnaast symboliseren bepaalde bewegingen tijdens de dans de bewegingen van dieren in het wild. 

Als wij weer uit Buffalo Springs vertrekken rijden wij niet rechtstreeks naar ons kamp, maar maken eerst nog een uitgebreide gamedrive. Weer hebben wij geluk. Tijdens deze gamedrive zien wij een panter en een cheeta. Inge verteld ons later dat slecht een op de drie groepen een cheeta ziet en dat ook slechts een op de drie groepen een panter ziet.

Als we ‘s avonds na het eten rond het kamvuur koffie zitten te drinken, wordt de rust verstoord door een naderende truck. Even later rijdt er een truck tussen onze tenten door. Het blijkt een groep Nederlandse toeristen (Djoser) die de weg kwijt is. Zowel hun reisleidster als ook de chauffeur blijken niet bekend in het gebied.

Zaterdag 7 september

Met een laatste gamedrive verlaten wij Samburu National Reserve. Aan de rand van het park stoppen we bij een Samburu dorp. Als je ziet hoe de mensen hier leven in hun, met behulp van koeienstront gebouwde, huisjes. Ik moet er niet aan denken.

Het is nog vroeg in de middag als we in het, aan de Tana rivier gelegen, kamp van Mark Savage aankomen. De volgende dag zullen wij, onder leiding van Mark Savage, op de rivier gaan raften. De in het kamp aanwezige stormbaan blijkt niet voor ons bedoeld, maar wordt door Mark gebruikt te worden als hij Engels commando’s traint.

Als wij net in het kamp zijn besluit Inge zich te gaan douchen. Op dat moment kan niemand raden welke gevolgen dit zal hebben. Als Inge namelijk de douche weer uit wil, staat zij ineens met de deurklink in haar hand en kan zijn van binnen uit de deur niet meer open krijgen. Zij roept dan ook of iemand deur van buiten af open wil doen. Ik loop daar net in de buurt en probeer de deur te openen. Dit lukt niet. Daarom vraag ik Willem, die op dat moment net langs loopt, of hij het even wil proberen. Ook Willem krijgt de deur echter niet open. Als wij vervolgens onze schouders tegen de deur aan zetten, vliegt de deur open. Dit wordt gevolgd door een luide gil. Inge heeft de deur tegen haar hoofd gekregen en, naar later zal blijken, hier een hersenschudding bij opgelopen. Die nacht slaapt Wil, kamergenoot van Inge niet veel. De medici in de groep hebben namelijk besloten dat Inge elk uur gewekt moet worden om haar toestand in de gaten te houden. Tot het eind van deze reis zal Inge hoofdpijn houden.

Zondag 8 september

RAFTEN!
Na een uitgebreide instructie van Mark, waarin onder andere uitgelegd wordt wat je moet doen als je in het water ligt en je een krokodil tegen komt, gaan wij met twee boten het water op. Overigens moet je de krokodil je peddel toesteken. Als hij hierin bijt zal hij tot de ontdekking komen dat deze niet lekker smaakt en weggaan. Waar of niet waar?

De eerste zes à zeven kilometer varen wij over een rustig stromende rivier. Daarna begint het en overtreft het raften al mijn verwachtingen. Bij een stroomversnelling gaan wij surfen met onze boot. Hiertoe leggen wij de boot dwars op een stroomversnelling waarbij het water ongeveer een meter omlaag komt. De zijkant van de boot die zich het verst van de stroomversnelling bevindt trek je vervolgens omhoog. Door een draaiing in het water onder de boot komt het water net achter de boot hoger te staan en komt de boot in balans. Als ik de laatste keer, ondertussen al behoorlijk vermoeid, uit de boot val als wij omslaan, kom ik onder de boot terecht. Heel even schrik ik. Dan besef ik dat ik weer moet duiken en onder de boot vandaan zwemmen. Vermoeid als ik ben lukt het mij, door de sterke stroming, pas een heel eind verderop de kant te bereiken. Bijna aan het eind van onze tocht leggen wij aan bij een acht meter hoge waterval. Langs de waterval klimmen wij naar boven. Boven blijkt het mogelijk om van een plank af naar beneden te springen. De derde keer dat ik de plank oploop overwin ik mijn hoogtevrees en spring ik.

Na het raften rijden wij met de bus van Mark naar Nairobi. Als onze bagage uitgeladen is kom ik Mark tegen in het hotel en zegt hij tegen mij “good of you to jump”. Van Inge hoor ik die avond dat Mark na het raften tegen haar zei “two people faced their fear”.

Maandag 9 september

Samen met Geert breng ik de dag door in Nairobi. Achteraf heb ik spijt dat ik, door alle waarschuwingen van Inge, mijn fototoestel niet heb meegenomen. Wij bezoeken eerst het nationaal museum en een snake-farm vlakbij het museum. Daarna wandelen wij door Nairobi naar het Norfolk Hotel alweer wij enige tijd op het terras doorbrengen. Vervolgens wandelen wij weer enige tijd door de stad om tot slot nog wat te drinken op het terras van het Thorn Tree Café. Midden op het terras staat een grote acaciaboom waar safari-jagers vroeger berichten voor elkaar achter lieten. 

‘s Avonds gaan wij met de hele groep eten in The Carnivoor. Hier kun je onbeperkt wild eten. Die avond eet ik o.a. zebra (lekker) struisvogel (heerlijk) krokodil (voor het eerst en voor het laatst) en beef. Achteraf blijkt het voor mij ook de goedkoopste avond. Ik betaal namelijk met mijn creditcard, maar het geld zal nooit van mijn rekening worden afgeschreven.

Dinsdag 10 september

Vertrek uit Kenia. Met een shuttlebus rijden wij vandaag van Nairobi naar Arusha in Tanzania. Heel even lijkt het erop dat wij bij de grens veel tijd zullen verliezen als een Tanzaniaanse douane beambte eist dat alle bagage afgeladen wordt. Na enig overleg met de chauffeur (was de hand die de chauffeur de beambte gaf nou leeg of niet?) hoeven nog maar vijf tassen afgeladen te worden. Nadat deze tassen doorzocht zijn mogen wij Tanzania in. Vlak na de middag arriveren wij op de Masai camping in Arusha.