De Bevolking
Het is vrijwel onmogelijk nauwkeurig aan te geven hoeveel mensen er in Kenia leven. Volkstellingen worden wel door de overheid georganiseerd, maar ze zijn zeker niet adequaat. Schattingen lopen uiteen van 24 tot 26 miljoen inwoners.
Kenia heeft een bevolkingsgroei van meer dan 4 procent per jaar, een van de
hoogste ter wereld. Een belangrijke factor bij deze snelle toename is het hoge
geboortecijfer (50 procent van de bevolking is jonger dan 15 jaar). De
kindersterfte (baby's die sterven voor ze een jaar oud zijn) daalde van 170
(1955) tot 70 (1988) per 1000 geboortes. Bovendien nam de gemiddelde
levensverwachting in Kenia snel toe; van 39 jaar (1955) tot momenteel 56 jaar
voor mannen en 59 jaar voor vrouwen. De laatste schattingen van de Wereld
Gezondheidsorganisatie gaan uit van meer dan 80 miljoen Kenianen in 2025.
De bevolkingsdichtheid is met 43 mensen per km2 in Kenia niet eens schrikbarend hoog, zeker niet als dat bijvoorbeeld met Nederland (390 inwoners per km2) vergeleken wordt. Het grootste probleem ligt besloten in het feit dat slechts 17 procent van het land geschikt is voor agrarische doeleinden. De bevolking leeft grotendeels geconcentreerd in deze vruchtbare regio's. Redelijk dicht bevolkt (50-200 inwoners per km2) zijn de kuststrook, de streek rondom Mount Kenya en de Rift Valley in de buurt van Nakuru. Volstrekt overbevolkt (meer dan 500 inwoners per km2) zijn de stedelijke agglomeraties Nairobi, Mombasa en Kisumu. De overige delen van Kenia (vooral het uitgestrekte noorden) zijn uiterst dun bevolkt met minder dan 20 inwoners per km2.
Bevolkingsgroepen
Meer dan 97 procent van de mensen in Kenia is van Afrikaanse origine. Dit
cijfer zou er op kunnen duiden dat Kenia een eenvormige samenleving is. Niets is
echter minder waar. De Afrikanen in Kenia worden onderverdeeld in drie
taalgroepen (Bantu, Niloten en Cushieten) en niet minder dan 42 etnische groepen
of stammen. Bovendien spelen getalsmatig kleine minderheidsgroepen zoals
Europeanen, Aziaten of Arabieren, een verhoudingsgewijs belangrijke rol in de
Keniaanse maatschappij. Deze enorme smeltkroes van diversiteit zorgt voor een
ware sociaal-culturele smeltkroes, die voor toeristen een boeiend en exotisch
mengsel oplevert. Voor het moderne Kenia is het echter eerder een last dan een
lust. De landsgrenzen, ooit vrij willekeurig door de Britten en Duitsers
vastgelegd, houden volstrekt geen rekening met de reusachtige tegenstellingen
tussen de verschillende volkeren. Het gevoel bij een bepaalde stam te behoren,
is ondanks alle westerse invloeden nog steeds sterker dan het nationale 'Kenia-bewustzijn'. Toen Daniel arap Moi het presidentschap op zich nam
verklaarde hij officieel geen stammen meer te kennen, alleen nog maar
Kenianen. Dat hier de wens de vader van de gedachte was staat buiten kijf.
Noord-Tanzania
Het merendeel van de bevolking in het noorden van Tanzania behoort tot de
Bantu. Ze kwamen vanuit het westen en zuidwesten na 100 n.C. naar het huidige
grondgebied van Tanzania. De meest bekende stammen zijn de Swahili, de Chaga en
de Sukuma. Vanuit het noorden verscheen de Nilotische stam der Masaai. Hun
weidegronden liggen aan weerszijden van de Keniaans-Tanzaniaanse grens. Langs de
kust is de Arabische invloed duidelijk zichtbaar. De huidige bevolking heeft
Perzisch, Arabisch en Afrikaans bloed in de aderen.
Al met al is de bevolkingssituatie in Noord-Tanzania vrijwel gelijk aan die in Kenia.
