De twee rotstempels in Abu Simbel zijn verreweg de meest indrukwekkende in dit rijtje. Het bouwen van rotstempels is iets van het Nieuwe Rijk. Daarvoor werd deze manier van bouwen niet toegepast. Door de enorme omvang en de goede staat waarin beide tempels zich bevinden is het bezoek zeer de moeite waard. Groot respect voor de bouwers, die in de 13^e eeuw voor Chr. deze tempel en enorme beelden met goed uitgebalanceerde vormen uit de rotsen wisten te vormen is op zijn plaats.

Nubië was ten tijde van het Nieuwe Rijk een belangrijke provincie. De rijkdom aan grondstoffen en mineralen waren van belang voor de economie. Bovendien was Nubië van strategisch belang; het bood toegang tot het hele Afrikaanse continent.

Tussen 1964 en 1968 zijn de tempels naar een 65 meter hogere plaats gebracht om te voorkomen dat ze onder het rijzende water van het Nassermeer zouden verdwijnen. Onder leiding van de UNESCO werd besloten om de tempels in stukken te zagen en op een nieuwe standplaats weer in elkaar te zetten. Om de indruk van rotstempels te wekken werd aan de achterzijde van de tempel een betonnen koepel gebouwd. Deze werd met stenen en gruis bedekt om een zo natuurlijk mogelijk beeld te krijgen, wat zeker aan de voorkant van de tempels heel goed gelukt is. De verhuizing vergde meer tijd dan werd verwacht, zodat het water al begon te stijgen voordat alle stukken omhoog getakeld waren. Een bekisting moest voorkomen dat de laatste delen onder water kwamen te staan.

De reddingsactie is zeer goed geslaagd. De zaagsneden zijn (bijna) onzichtbaar weggewerkt en de tempels staan erbij alsof ze nooit ergens anders stonden. Een kijkje in het binnenste van de koepel is imponerend. Ingewikkelde constructies met allerlei geavanceerde apparatuur tot stand gebracht tegenover de ogenschijnlijke simpele schoonheid van de tempel van Ramses II. Tussen de twee helften van de tempel liggen 3200 jaar en dat is en blijft een raar idee.